به گزارش سارنا به نقل از فارس، دکتر مصطفی غفاری استاد دانشگاه و پژوهشگر در حوزهی اندیشهی رهبر شهید انقلاب در این يادداشت به بررسی و تحلیل جنبههای زبانی و مفهوم سازانه و گفتمانی پیامهای مکتوب حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای پرداخته است که در ادامه میخوانید:
۱. داریم عادت میکنیم که دستکم در کوتاهمدت، شکل ارتباط عمومی با رهبر سوم انقلاب «تکرسانهای» (مکتوب) باشد. اما همین محدودیت از جهتی برای فهم ما کمککننده است؛ اینکه اولین گامهای رهبر جدید برای ارتباط با مردم با دقتهایی همراه است که در نوشتار بیشتر اعمال میشوند تا گفتار.
۲. هرچه بیشتر میگذرد، این ردّ پا برای ما آشکارتر میشود که آیتالله سیدمجتبی خامنهای پیگیری دنبالهداری نسبت به «بزرگداشت رویدادهای ملی» و جنبههای اجتماعی آن برای «زیست ایرانی» در پرتو دین دارد: روز درختکاری، نوروز، روز خلیج فارس، روز ارتش، حالا روز بزرگداشت فردوسی و زبان فارسی.
۳. تمرکز رهبری دینی ـ سیاسی روی این دست مناسبتها با پررنگ کردن رویکرد الهیاتی به جنبههای مادی زیست عمومی مانند جغرافیا همراه است؛ مثلا درخت یا خلیج را «نعمت و موهبت» تلقی کردن. در کنار آن، برجسته کردن این خط که پیشرفت و شادکامی ملتها، بهویژه ایرانیان در بریدن رشته امید از بیگانگان زورگو و راندن آنها از حریم منطقه است، رشته کار را به «الهیات سیاسی» گره میزند.
۴. سازگار با پیچ تاریخی که ملت ایران در آن قرار گرفته و خیزش مردمی پررنگ ۹۰ میلیون ایرانی داخل و خارج کشور، رهبر انقلاب خوانشی از احیای اقتدار و مقاومت ایران ارائه میدهد که سرنوشت کشور و مردمانش و حتا منطقه را دگرگون خواهد کرد. از دید ایشان این «برانگیختگی ملی» به برقراری یک «نظم مدنی ـ منطقهای نو» خواهد انجامید که آسایش همسایگان را فراهم میکند.
۵. آیتالله خامنهای جوان به جایگاه «زیست روزمره» در ساخت و بازتاب این نظم توجه دارد؛ یعنی نقش لایههای گوناگون مردمی که از هر زاویه و با هر بهانهای میتوانند «تاروپود ایران جدید» را بهم ببافند: از آموزگاران و هنرمندان تا کارگران و کشاورزان و... در مدرسه و دانشگاه و کوچه و خیابان و کارخانه و کارگاه و مسجد و مزرعه؛ قلمروهایی که نباید آنها را به «شغل» و «معیشت» تقلیل داد.
۶. در پیام ۲۵ اردیبهشت، به مناسبت بزرگداشت فردوسی، رهبر ما بر جایگاه بیجایگزین زبان در بالندگی اندیشه ایرانی انگشت گذاشته است. بار مفهومسازی ویژه این پیام را «پدافند زبانی» به دوش میکشد که رویارویی ایرانیان با جبهه صهیونی به رهبری آمریکا را به ژرفای فرهنگ و اسطوره و استعاره میبرد.
۷. در پیامهایی که تاکنون دریافت کردهایم، زبان ایشان با آنکه جنبههایی از دغدغههای زندگی روزمره مردم را بهخوبی بازتاب میدهد، با کلمات و تعابیر عربی که در ادبیات حوزوی پربسامدتر است گره خورده. در پیام کنونی، تلاش بیشتری بر کاربرد واژهها و گزارههای فارسی دیده میشود.
۸. اگر نوک پیکان «جنگ شناختی» دشمن بهسوی ایران در سالهای گذشته را پرداختنِ انگاره «نازیستنی» بودن ایرانِ جمهوری اسلامی بدانیم، گمان میکنم رهیافت آیتالله سیدمجتبی خامنهای در ارتباط با عموم مردم، حرکت کردن و حرکت دادن درست در سویه مقابل است. ایشان میکوشد جریان مخالف این خواست بنیادی دشمن را به پهنای میهن و به توان مردمان خودش بسازد و ناوبری کند. شایسته است به پیشواز آن برویم.
نظر بدهید