زهرای ۱۴ ماهه، رقیه‌ی دوم کربلا در عصرِ مقاومت


تاریخ دوباره نفس کشید؛ این بار از گلویِ کودکی ۱۴ ماهه که در میانِ آوار، با دست‌های کوچکی که هنوز بوی مادر می‌داد، از علی‌اصغر (ع) تا رقیه (س)، از مجتبی سه روزه تا دانش‌آموزان میناب و زهرای ۱۴ ماهه؛ با خون خود، درخت عزت را آبیاری کردند و تاریخ تکرارشونده را به تاریخ پیروزی تبدیل کردند.

7/20/2026 9:26:53 AM
کد خبر: 24232

به گزارش سارنا به نقل از فارس:
 
از همان روزهای خونین کربلا، کودکانِ معصوم، اولین قربانیان شمشیر ظلم بودند. حضرت علی‌اصغر (ع)، آن طفل شیرخوار شش‌ماهه که در آغوش پدر، با تیر سه‌شعبه به خون نشست. حضرت رقیه (س)، آن سه‌ساله‌ای که سر پدر را در خرابه‌های شام دید و از فرط درد، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد، هیچکدام گناهی نداشتند، جز اینکه در دامان ایمان رشد کردند و بر سر راه ظالمان تاریخ قرار گرفتند و این قصه، هرگز تمام نشد؛ در طول تاریخ، همیشه کودکان این مسیر، فدای ماندگاری حقیقت شدند.امروز، در عصر حاضر، در جنایت پلید رژیم تروریستی آمریکا، تاریخ دوباره تکرار شد.
زهرای ۱۴ ماهه در آغوش رهبر شهید انقلاب اسلامی، با گلوله و آتش، به کاروان شهیدان پیوست؛ درست مثل همان کودکانی که در کربلا، در دامان پدرانشان به شهادت رسیدند. دست‌های کوچک او، هنوز بوی شیر مادر می‌داد؛ اما در میان آوار، آنها را برای همیشه بست.چشمان معصومش که به جای دیدن فرداهای روشن انقلاب، شعله‌های آتش را دید و رفت...! همانگونه که در کربلا، کودکان اهلبیت (ع) فدای ماندگاری دین شدند، امروز نیز زهرای ۱۴ ماهه، فدای ماندگاری انقلاب و عزت این ملت شد.و این پایان ماجرا نیست؛ از دانش‌آموزان میناب در جنگ تحمیلی تا صدها کودک دیگر، که با خون پاکشان، برگ زرینی بر تاریخ این مرزوبوم افزودند، همه و همه حلقه‌هایی از این زنجیره‌ی طلایی ایثارند. زهرای کوچک، تازه‌ترین حلقه‌ی این زنجیره است؛ کودکی که نه جرمی داشت و نه خطایی، جز اینکه در راه آرمان‌های این ملت، جان داد.
 
 

تاریخ اهل‌بیت و تاریخ انقلاب هر دو از یک چشمه سیراب می‌شوند؛

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعلی حسینی، کارشناس مذهبی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در اراک با اشاره به شهادت حضرت رقیه (س) و شهادت طفل ۱۴ ماهه‌ جبهه مقاومت، می‌گوید: این هم‌زمانی، هیچ‌گاه تصادفی نیست. تاریخِ اهلبیت (ع) و تاریخ انقلاب اسلامی، هر دو از یک چشمه سیراب می‌شوند؛ چشمه‌ای به نام «ایمان و ایثار». وی بیان می‌کند: آنچه در کربلا رخ داد، یک واقعه‌ی تاریخی صرف نبود؛ یک جریان زنده و جاری بود که در هر عصر و زمانی، با مصادیق خودش تکرار می‌شود.
در کربلا، کودکان معصوم را در آغوش پدران شهید کردند تا دین خدا را از صحنه بیرون ببرند؛ امروز هم آمریکا و استکبار، با همان منطق جاهلیت، کودک ۱۴ ماهه‌ ما را هدف گرفت تا اراده‌ این ملت را بشکند. اما غافل از اینکه خون این کودکان، نه‌تنها اراده را نمی‌شکند، بلکه آن را صدچندان محکم‌تر می‌کند.
وی می‌افزاید: حضرت علی‌اصغر (ع) شش ماهه بود، اما در آن لحظه‌ی حساس، پدر را به صبر دعوت کرد. حضرت رقیه (س) سه ساله بود، اما در خرابه‌های شام، چنان معرفتی از خود نشان داد که تاریخ بشریت را به تعجب واداشت. اینها نشان می‌دهد که روحِ انسان، قبل از جسم، رشد می‌کند. آنچه در وجود زهرای ۱۴ ماهه دیدیم، همان نوری بود که در وجود این کودکان اهلبیت (ع) جاری بود؛ نوری که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود و امروز در وجود فرزندان این ملت، تجلی یافته است.
 
 
وی در پاسخ به این سوال که از زاویه‌ جریان‌شناسی تاریخی، این تکرار شهادت کودکان چه پیامی دارد؟ می‌گوید: جریان باطل در طول تاریخ، یک خط مشی ثابت داشته؛ حذف فیزیکی نمادهای حق. در کربلا، کودکان اهلبیت (ع) را شهید کردند، چون می‌دانستند این کودکان، ادامه‌دهندگان راه پدرانند. امروز هم استکبار جهانی، به‌خوبی می‌داند که دانش آموزان میناب نماد یک نسل تازه‌نفس از انقلاب اسلامی است.
محقق و پژوهشگر تاریخ اسلام نیز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس با اشاره به شهادت شهادت زهرای ۱۴ ماهه می‌گوید: شهادت زهرا در واقع شهادت یک جریان زنده و پویاست که با خون خود، نهضت را بیمه می‌کند، از دانش‌آموزان میناب در جنگ تحمیلی تا این طفل خردسال، همه نشان از یک حقیقت دارند؛ اینکه نظام اسلامی، در کوچه‌پس‌کوچه‌های تاریخ، با خون بهترین‌های خودش، ادامه پیدا کرده و خواهد کرد.
 
اسماعیل مجللی با اشاره به وظیفه‌ی ما در قبال این خون‌های پاک می‌افزاید: وظیفه‌ی ما، فقط گریه و عزاداری نیست. ما باید از این شهادت‌ها، یک «نه»ی بزرگ به ظلم جهانی بسازیم. باید به دنیا ثابت کنیم که این خون‌ها، نه‌تنها ما را نمی‌ترساند، بلکه ما را مصمم‌تر می‌کند. وی می‌افزاید: حضرت رقیه (س) در آن خرابه‌ها، با آن سنِ کم، به امت اسلامی درس ایستادگی داد. زهرای ۱۴ ماهه هم امروز، همان درس را تکرار کرده. ما باید این درس را به نسل آینده منتقل کنیم که کودکان این ملت، همیشه فدای عزت این آب‌وخاک شده‌اند و این راه، ادامه خواهد داشت تا ظهورِ حضرتِ ولی‌عصر (عج).
 
 
رقیه سه ساله و‌ زهرای ۱۴ ماهه، هنوز کلمات را به درستی نمی‌دانستند، اما ایمان را خوب بلد بودند؛ ایمانی که هم‌پای آنها بزرگ شد و آنها را در آغوش خود به عرش برد.امروز که روضه‌های حضرت رقیه (س) برپاست، آسمان میزبان کودکانی است که هرکدام، روایتی از مظلومیت تاریخاند؛ علی‌اصغر (ع)، رقیه (س)، مجتبی سه روزه، دانش‌آموزانِ میناب، و زهرای ۱۴ ماهه.
 
 
تاریخ تکرار شد؛ اما این بار، امت حسینی با همان ایمان دیروز، ایستاده است تا بگوید: ظالمان تاریخ همان شمرها و یزیدها و ترامپ ها و نتانیاهوها هستند.

نظر بدهید


نام:


ایمیل:


موضوع:


توجه: دیدگاه هایی که حاوی توهین و تهمت و یا فاقد محتوایی که به بحث کمک میکند باشند احتمالا مورد تایید قرار نمیگیرند.